Seguridade Marítima

A catástrofe do Prestige marcou un fito na historia recente de España, cunha explicable repercusión internacional. Foi importante dende o punto de vista ambiental e económico. Incidiu tamén en capas profundas do espírito colectivo, que resultou conmocionado pola reiteración dos accidentes, moi singularmente na ruta atlántica europea que bordea a Galicia, e pola sensación de vulnerabilidade.

Foi unha nova chamada atención á comunidade internacional e aos poderes úblicos nacionais, para avanzar máis decididamente na prevención e ntervención das emerxencias e facer que sexa cada vez máis difícil a súa produción nun mundo crecentemente interrelacionado, do que hai que liminar os seus efectos negativos.

Ha de recoñecerse que, a golpe de catástrofes, se promoveu a mellora dos mecanismos de prevención, así como do tratamento e reparación dos danos ausados. Queda aínda un amplo campo por andar, porque, nalgunha medida, se corre o perigo do relaxamento, superados os momentos críticos e as súas inmediatas secuelas.

As institucións xurídicas e as Administracións Públicas han de adaptarse os novos problemas que orixina a civilización do risco na que nos topamos inmersos, que reclama, loxicamente e de modo cada vez máis imperioso, seguridade, que ha de procurarse da man do progreso e do mpulso dunha democracia solidaria e cooperativa. Como recoñece o libro verde sobre os servizos de interese xeral, presentado pola Comisión, "a seguridade e a protección convertéronse nun prioridade en Europa", que o accidente do Prestige puxo máis aínda en evidencia, como alí se cita.

En sucesivos epígrafes ordénanse algunhas mostras reveladoras do copioso material (normativo, documental, jurisprudencial e doutrinal) sobre  seguridade marítima, que pon a disposición da comunidade científica co ánimo da súa divulgación e o obxectivo da súa mellora e erfeccionamento.

 

MARTA GARCÍA PÉREZ

Investigadora Responsable